Martin Taylor

Urodził się 20 pażdziernika 1956 roku. Najlepszą rekomendację stanowią słowa Pata Metheny o tym wybitnym gitarzyście – „Martin is one of the most awesome solo guitar players in the history of the instrument. He's unbelievable". Taylor wśród swoich inspiracji wymienia Django Reinhardta, Ike Isaacsa, Teeda Greena, Kenny Burellego, Wesa Montgomery oraz Joe Passa. Na jego grę wpływ mieli także pianiści – Art Tatum oraz Bill Evans.

Styl gitarowy Taylora opiera się na naśladowaniu gitary. Jego zdaniem tylko w ten sposób można zagrać w tym samym czasie bas, melodię oraz harmonię. Na uwagę zasługuje jego znakomite poczucie rytmu oraz umiejętnośc grania szybkiego synkopowanego basu razem z melodią. Podobnie jak Tuck Andress potrafi wydobywać dźwięk kciukiem w dół i w górę. Ulubioną gitarą Martina jest lutnicza gitara jazzowa zbudowana przez lutnika Mike Vandena. Często można go zobaczyć także z Yamaha AEX1500, którą pomógł zaprojektować. Jego ulubionymi wzmacniaczami są produkty firmy AER.

Wybrane pozycje z dyskografii:

1981 – „Sky boat"

1991 – „Change of Heart"

1993 – „Reunion" (z Stephane Grappellim)

1995 – „Portraits" (z Chetem Atkinsem)

1999 – „Kiss & Tell"

2001 – „Nitelife"

2004 – „The Valley"

2008 – „Double Standards"

Everyone has their own sound, and if you're heard enough, folks will come to recognize it. Style however, is a different thing. Try to express your own ideas. It's much more difficult to do, but the rewards are there if you're good enough to pull it off ...

Chet Atkins